De Natuur ontwikkelt zich verder

We zitten collectief in...... tja waar zitten we eigenlijk in? Soms voel ik de boosheid, verdriet, angst en allerlei andere emoties die langs komen. Wanneer ik me met mijn tuin verbind en er in rondloop, dan hoor ik de vogels zingen. Zie ik de schoonheid waarin de planten zich ontwikkelen, zoals de varen mijn haar prachtig uitrollende bladeren. De pioenroos die me het gevoel geeft dat ze Namasté zegt door de vorm van haar bladeren. De mooie kleurrijke combinaties van bloemen en bladeren. Er is zoveel moois te zien, waardoor ik de wereld om me heen even kan vergeten. Dan voel ik blijheid. Dat doet me nu aan het gedicht denken "Sitting in my Garden". Deze heb ik in juli 2013 geschreven.

 

Sitting in my Garden

 

With a soft breeze

 

gently stroking my face

 

and the humming of the bees

 

tickling my knees

 

butterflies in between the lace

 

I'm at the right place

 

sitting in my Garden