Insectenmuur

Op 7 mei werd er in huis door een paar creatieve mannen mijn idee voor een regenboogtrap uitgevoerd. De trap werd in warmfris groen bekleed en de stootborden in verschillende kleuren, van lila, blauw, geel, groengeel, oranje naar donker rood! Ik werd en word er nog steeds heel erg blij mee! Een regenboog trap!

Terwijl we op het terras koffiepauze hielden zagen ze diverse zandhoopjes tussen de stenen. Welk insect zou dat toch doen. er kwamen allerlei namen langs en we wisten het niet. Terwijl de mannen weer aan het werk gingen, ging ik googelen..... Kon er niet echt achter komen.......maar......in een flits......wist ik, zag ik ineens wat ik ging doen/maken...... een Insectenwand tegen de schutting van de buren. Yes!

Tja en hoe ga ik dat doen....dus voorlopig was het eerst nog in het hoofd verder uitwerken en een heel klein beetje op papier tekenen. (Uiteindelijk stonden er alleen een paar palen getekend op papier, ha ha) In het weekend na mijn ingeving kwam mijn dochter logeren, konden we mooi samen wat sparren en de eerste stappen uitvoeren. De ijzeren poeren had ik al in huis gehaald, die hebben we samen in de grond gezet. Waterpas met elkaar......uiteraard :~)...... De volgende stap was om aan palen te komen. Die kon ik bij de plaatselijke houthandel bestellen en tot mijn verrassing kon ik ze al voor het pinksterweekend ophalen.

Helemaal blij thuis gekomen met vijf mooie palen van douglas hout.  De palen in de garage gelegd........plotseling merkte ik dat ze niet 7 x 7 cm waren......oké, geen probleem met het weekend het onderste deel op maat gezaagd en gebeiteld, zo leuk om weer met hout bezig te zijn en iets spannends te creëren.

Stap voor stap stonden de palen in de poeren. De eerste paal was te krap en kon niet in de poer, er uit trekken lukte me ook niet...... Gelukkig kwam er net een krachtige buurman langs om de grondboor te lenen. Kon ik meteen even vragen of hij die paal eruit kon trekken. Ja hoor, geen probleem! Ik weer blij!

Vervolgens kwam ik er achter dat de poeren wel waterpas met elkaar stonden, maar de palen stonden behoorlijk schots en scheef. De afscheiding van de buren die schots en scheef staat werkt dan ook wel wat verwarrend. Geen nood met een paar extra handen van een vriendin konden we samen de palen weer recht en waterpas zetten.

Het is zo grappig om te merken, nu ik dit allemaal schrijf, dat er telkens de juiste mensen op mijn pad komen en er ook telkens af en toe wat behulpzame tips gegeven worden. Zo ook de tip om eerst water in het gat te gieten die ik rondom de poeren had gemaakt. Ik had ondertussen besloten om de poeren te verstevigen met beton. De palen stonden in mijn beleving nog niet stevig genoeg.

In de eerste week van juni had ik drie zakken betonmortel gehaald. Telkens weer lezen op de zakken hoeveel water en verdere instructies lezend, kwam ik stap voor stap verder. Ondertussen gevraagd hoe lang het beton moet drogen....drie dagen. Op donderdag 3 juni zaten de eerste twee poeren in het cement afgedekt met wat plastic. Op de zaterdag er na had ik de smaak te pakken en waren de drie andere poeren een fluitje van een cent. Het was mooi koel weer waardoor het beton rustig en langzaam kon drogen.

Ondertussen was ik al op diverse plekken materiaal aan het verzamelen om de wand verder in te gaan vullen. Afval hout bij de buren, stenen en hout uit een container, buizen bij een goede vriend. En snoeihout uit eigen tuin. Ook had ik nog een rijtje dakpannen ergens liggen, waar ik een afdakje mee wil maken. Hoe ik dat ga maken weet ik nog niet, komt wel. Uiteraard vroegen mensen zich tijdens de opentuindagen af waar ik mee bezig was, toen ze al dat materiaal zagen liggen tegen het huis.

Ondertussen kreeg ik van mijn dochter een prachtige bijensteen en een bijenblok. Deze zijn van het merk Green & Blue, gemaakt in Engeland, hoe kan het ook anders....

Bij de firma Veldshop in Groningen zijn ze te koop.

De stenen zijn prachtige luxe appartementen en ik ben heel erg benieuwd hoe lang het gaat duren voordat ze bewoond gaan worden!

Het plantje in het potje is een Pauwlonia tomentosa, een jonge zaailing. Of ik die ergens een plek kan geven in mijn tuin, dat is nog een vraag. Wordt wel een hele grote boom met prachtige lilablauwe rechtop staande bloemtrossen.

De dagen vliegen voorbij..... de insectenmuur groeit langzaam. In de eerste aanzet die opgebouwd is met stenen, houten planken, snoeihout, stukken rietmat en blokken hout waarin  gaatjes zijn geboord ( 3mm, 5mm en 8mm) wachten de insecten niet op het eindresultaat. Ze hebben al de eerste gaatjes gekraakt! Dit is al op 16 juni gezien!

Ondertussen zijn er al veel meer insecten die de weg gevonden hebben naar de muur met diverse schuil en nestel plekjes.

Telkens is het regelmatig afstand nemen, om nu eerst maar eens te bedenken hoe er een afdakje gemaakt wordt boven de vlinderkast. Deze is van een lege :~) wijnkist gemaakt die ik bij de slijter heb gekregen. De lange plankjes die er tussen zijn gezet, zijn gemaakt van latjes waar al gleuven in zaten. Zo grappig om te merken dat  deze latjes blijkbaar niet voor niets zijn bewaard. Ze hebben gediend bij mijn patchwork fase, is nu al lang achter de rug. De gleuven moesten alleen nog wat breder gemaakt worden. Zo las ik dat ze 8mm breed moesten zijn voor de vlinders om zich naar binnen te laten zakken met gesloten vleugels.

Telkens is het een uitdaging hoe nu verder. Zoals ook bij het doorzagen van een stuk rietmat, wat heel makkelijk uit elkaar valt..... Oh natuurlijk...even stevig vast maken met een paar tie-rips...laat ik die nou  net in huis hebben. En het werkt!

Het kleine bijenblok is ook al in de muur opgenomen. Nu moet er echt eerst een afdakje gemaakt worden. Met alle regen (ruim 40mm) die vannacht en vanmorgen (21 juni) is gevallen, waar ik héél blij mee ben, heeft de vlinderkast wat meer bescherming nodig.

 

Stap voor stap ga ik verder

...... wordt vervolgd.....